Konuşma sesi bozuklukları denildiğinde artikülasyon bozuklukları, fonolojik bozukluk ve apraksiden bahsedilmektedir. Bireyin konuşmada sesletim (sesleri üretememe ya da yanlış üretme) -artikülasyon bozuklukları- , sesbilgisel hatalar (seslerin yanlış dizilimi) – fonolojik bozukluk – gibi konuşmasının anlaşılırlığını etkileyen problemler yaşamasıdır. Artikülasyon bozuklukları ve fonolojik bozukluklar aynı kategori altında kabul edilen ancak birbirlerinden farklı bozukluklardır.

Artikülasyon bozukluklarında (sesletim bozukları olarak da bilinmektedir) birey konuşma sesini doğru üretmekte zorlanır. Örneğin artikülasyon bozukluğu olan birey /k/ sesini üretemediği için onun yerine /t/ sesini kullanabilmekte ve aslında “kapıyı kapat” demek istediğinde “tapıyı tapat” demektedir. Bireydeki hatalı ses üretim miktarına bağlı olarak konuşma anlaşılırlığı önemli ölçüde olumsuz etkilenebilmekte ve anlaşılmadığını fark eden çocuk konuşmaktan kaçınabilmektedir. Artikülasyon bozuklukları her yaşta görülen bir bozukluktur. Çoğunlukla çocuklarda gözlenen ancak ileri yaşlarda da birey kendisi o sesi nasıl üreteceğini keşfedemediği için devam eden üretim hataları olmaktadır. Bu bozuklukta kişiye doğru sesin nasıl üretildiği, konuşma organlarının ne şekilde kullanıldığı ve bu üretimin konuşmaya nasıl genelleneceği öğretilir. Her yaştan birey artikülasyon bozukluğuna yönelik terapi alabilmekte ve eğer fiziksel bir engel yok ise problemini aşabilmektedir. Erken müdahale diğer bozukluklarda olduğu gibi bu bozuklukta da sorunun halledilmesini kolaylaştırmaktadır. Yaşın büyümesi ile birlikte bireyin yanlış üretimi ve o şekilde konuşması iyice pekişmekte ve bu nedenle ses/seslerin genellenmesinde daha uzun süre terapi gerekebilmektedir.

   Fonolojik bozuklukta ise kişi dilin ses dizilim sisteminde hatalı üretimler yapmakta ve sesleri doğru dizmediği için anlaşılmakta zorlanmaktadır. Artikülasyon bozukluklarına kıyasla farkın daha iyi anlaşılabilmesi için şu örneğe bakılabilir. Fonolojik bozukluğu olan kişi yine benzer olarak “kapıyı kapat” demek isterken bu bozuklukta ses dağarcığında tüm sesler olmasına rağmen dizilimde yapacağı hatalar nedeniye onun yerine “pakıyı pakat” diyebilir. Bu birey genellikle çevreleri tarafından kendine has konuşması var şeklinde tabir edilebilmektedirler. Üretim sırasında seslerin yerlerinin değişmesi bireyin karşısındaki tarafından anlaşılmasını zorlaştırır. Buna bağlı olarak çocuklar konuşmaktan kaçınmayı tercih edebilmektedirler.  Bu problemin çözümünde problem sesleri üretmek değil, kişinin ses dağarcığında olan sesleri dil yapısına uygun doğru dizilimle bir araya getirebilmeyi öğrenmesi ile çözülür.

Fonolojik bozukluk ve artikülasyon bozuklukları tek tek görülebildikleri gibi, birçok çocukta birlikte de görülebilmektedir.

Aprakside kişi söylemek istediklerini doğru söylemede güçlük çeker. Konuşma apraksisi çocukluk döneminde olduğunda buna gelişimsel apraksi , sonradan beyin hasarına bağlı ortaya çıktığında ise edinilmiş apraksi denilmektedir.

Gelişimsel aprakside çocuk, seslerin üretimi ve bu seslerin hece ve sözcüklere dönüştürülmesi için kullanılan konuşma organlarını, konuşma sırasında doğru şekilde kullanamaz. Bu problem çocuğun ses, hece ve sözcükleri doğru sesletmede sıkıntı yaşamasına sebep olur. Çocuk ne demek istedğini bilmesine rağmen, bunu söylemek için sesleri doğru sırada bir araya getiremez ve belli bir sürede bunu doğru söylemede zorluk yaşar. Çocuk ilk seferinde sözcüğü doğru söylemeyi başarsa bile, söylediğini yinelemesi istendiğinde istese de doğru üretim yapamaz.

  • Çocuklarda görülen konuşma bozukluklarının her zaman belirli bir sebebi yoktur. Ancak yarık-dudak-damak, serebral palsi ve gelişim geriliğine bağlı olarak konuşmada sıkıntılar yaşanabilir.

  • Konuşma sesi bozukluğuolan bireylerde ek olarak başka dil ve konuşma bozuklukları da görülebilmektedir.

  • Konuşma gelişimi yaşlara göre değişkenlik göstermektedir. Aynı yaşta olan çocuklar farklı konuşma gelişimleri sergileyebilmektedirler. Çocuğun gelişimi yaşın normlarına uygun olduğu sürece bozukluk olarak görülmemektedir.

  • Yetişkinlikte de sesletim bozukluğu olabilmektedir

  • Çocuklarda görülen konuşma bozukluklarının her zamanbelirli bir sebebi yoktur. Ancak yarık-dudak-damak, serebral palsi ve gelişim geriliğine bağlı olarak konuşmada sıkıntılar yaşanabilir.
  • Konuşma sesi bozukluğuolan bireylerde ek olarak başka dil ve konuşma bozukluklarıda görülebilmektedir.
  • Konuşma gelişimi yaşlara göre değişkenlik göstermektedir. Aynı yaşta olan çocuklar farklı konuşma gelişimleri sergileyebilmektedirler. Çocuğun gelişimi yaşın normlarına uygun olduğu sürece bozukluk olarak görülmektedir.
  • Yetişkinlikte de sesletim bozukluğu olabilmektedir.